Dashboard is een extra laag bovenop de desktop die is op te roepen met een functietoets. In deze laag kunnen "Widgets" draaien. Een Widget is een mini-applicatie gebouwd op HTML en JavaScript code. Eigenlijk is elke widget een soort mini-website die niet alleen interactie kan hebben met het internet, maar ook met lokale bestanden en applicaties op het systeem.

Het idee van een extra desktoplaag spreekt mij wel aan. In veel Linux desktop omgevingen zit dit al standaard. Maar in Dashboard kan je niet bepalen welke vensters je in die laag wilt plaatsen. Het m?eten widgets zijn, en daarmee uit. Op die manier is de extra desktop laag meteen vrijwel waardeloos geworden.

Dashboard ziet er prachtig gelikt uit, met zelfs golvende watereffecten, maar daarmee is alles gezegd. Britney Spears ziet er ook prachtig gelikt uit, maar dat betekent nog niet dat ze iets toevoegt aan de muziek.

Nou vooruit, de functionaliteit kan nog groeien met komende updates, en dat het allemaal overbodige eye-candy bevat, nou okee, dan kan ik dat weer showen aan mijn collega's die zo nodig Windows moeten gebruiken. Eens kijken wat de widgets zelf te bieden hebben.

De standaard widgets zijn onder andere een calculator, kalender, klok, woordenboek, agenda, adresboek en een iTunes besturings widget. Al die dingen zitten stuk voor stuk als applicatie in Mac OS X en werken beter dan wanneer je het via Dashboard doet. Waarom in vredesnaam een extra widget draaien voor dit soort basic apps die je toch al open hebt staan?

En de schuifpuzzel natuurlijk. Met een bijbehorende pagina met een tip hoe je het plaatje kan veranderen. Wat zou ik zonder schuifpuzzel moeten? Nou ja, misschien zijn de standaard widgets niet helemaal mijn ding. Dan maar even wat 3rd party widgets downloaden.

En daarmee kom je meteen in de jungle terecht. Widgets zijn zo simpel om te maken --HTML, JavaScript, een beetje Photoshoppen en klaar-- dat elke halve zool die een Mac heeft en zich op het internet begeeft het nodig acht om een widget te maken.

Nou ja maken, je neemt een bestaande widget en verandert gewoon de plaatjes en de code. Voor websites wordt knippen/plakken niet gewaardeerd, maar voor widgets is het dagelijkse orde. Net als de punk gedachte uit de jaren 60: iedereen kan muziek maken en dus iedereen mag muziek maken en dus iedereen moet muziek maken. Dat er maar 3 echte goede bands uit voortkomen doet er niet toe, als je maar meedoet.

En dus hebben we inmiddels honderden, nee duizenden overbodige troep widgets. Bijvoorbeeld de "Hoeveel dingen zitten er in mijn prullenbak" widget. Wauw. De "1 pixel grootte" widget die niets doet behalve 1 pixel groot zijn. De "South Park poppetjes" widget, die 4 South Park poppetjes toont.

De kracht van Widgets, dat ze eenvoudig te maken zijn, is nou ook meteen de ondergang. Waren wij als Mac gebruikers gewend om alleen strakke, goed doordachte applicaties te zien, worden we nu getrakteerd op lelijke, nutteloze widgets. Meuk, troep, waste, noem het zoals je het noemen wilt. Net zoals websites en punk muziek maken, iedereen kan het, maar slechts een paar kunnen het echt.

En wat is toch de deal met widgets waar je een zoekopdracht kan intoetsen en dat dan in Safari vervolgens een site wordt geopend die de resultaten toont? Dat is een soort veredelde bookmark waarmee je naar een site kan springen. Dat je eerst naar Dashboard moet gaan alwaar systeem resources worden verbruikt om uiteindelijk op een website terecht te komen. Typisch geval van "ik maak een widget omdat het een widget moet zijn want dat is leuk".

Als ik een Cocoa applicatie maak die precies hetzelfde doet, wordt ik zwaar uitgelachen. Helaas is ongeveer 70% van alle huidige widgets van dergelijke aard.

De "This widget is intentionally left blank" widget toont misschien wel als beste wat het Dashboard momenteel is. Punk.

Dit artikel is meer dan een jaar oud en daarom gearchiveerd.
- Reacties op dit artikel worden niet meer getoond.