En nut heeft het niet. Een klein voorbeeldje:

Toetsenbord en muis
Wat moet je met een BlueTooth toetsenbord en/of muis? Beide apparaten staan naast of in elk geval vlak bij je computer. Aan de afstand ligt het dus niet.

Het enige "leuke" er aan is dat je bureau netter is als er minder snoeren op liggen. Voor de rest kost het alleen maar meer geld en batterijen.

De consument kiest hier duidelijk voor "het is gewoon mooier" dan dat het ook daadwerkelijk iets toevoegt aan de functionaliteit; een muis blijft een muis en een toetsenbord een toetsenbord, of er nou een draadje aan zit of niet.

iPod
Bij een iPod kan ik me er nog iets bij voorstellen als er BlueTooth of WiFi op zit. Zodra je bijvoorbeeld je huis binnenloopt wordt hij gesynchroniseerd met de computer zonder dat je hem eerst hoeft aan te sluiten.

Beter nog: je parkeert je auto (waar de iPod in zit) voor de deur en je synchronisert even.

In het geval van de iPod biedt het dus w?©l extra functionaliteit wanneer hij draadloos te syncen zou zijn.

Er is echter ?©?©n probleem: WiFi is traag en Bluetooth is BAGGER traag.

Snelheid
Zoals hier beschreven kost het je minstens 5 uur om een 4GB iPod te vullen met muziek, als je WiFi gebruikt.

Over BlueTooth hebben we het maar niet, want dat is vele malen trager dan WiFi.

Niemand wil uren wachten tot zijn iPod is gesynchroniseerd. Zo simpel is het.

Ja, het is allemaal veel leuker en mooier en stoerder als het draadloos kan, maar niemand maakt indruk op zijn vrienden en collega's als een sync actie een paar uur duurt.

Kortom: een iPod heeft een snoer en zal dat altijd hebben, totdat er nieuwe WiFi standaarden komen met minstens USB 2.0 snelheden.

Maar helaas, draadloze overdracht is nog nergens ter wereld sneller of betrouwbaarder dan overdracht via een koperdraadje.

Dit artikel is meer dan een jaar oud en daarom gearchiveerd.
- Reacties op dit artikel worden niet meer getoond.