Volgens Dawson is iLife zo makkelijk dat leerlingen niet hoeven te worstelen met de software om het te kunnen gebruiken.

Kennelijk wil hij de kids dus leren dat software kut is, slecht werkt, en altijd vastloopt, in plaats van de creativiteit van de leerling tot ontplooiing te brengen.

Dat iedereen het normaal vindt dat software vastloopt, onhandig is en niet doet wat je wilt betekent nog niet dat je het onderwijs daar op moet afstemmen, lijkt mij.

Via: Daring Fireball.

Dit artikel is meer dan een jaar oud en daarom gearchiveerd.
- Reacties op dit artikel worden niet meer getoond.