En zo heb je lolcats.

De taal, lolcat, bestaat uit opzettelijke grammatica- en spelfouten en wordt toegepast op afbeeldingen van katten.

Meestal wordt de tekst gepresenteerd in een slap letterype over de foto heen en neergezet alsof de kat het zelf zegt of een mening geeft over iets in de foto.

Twee infantiliteiten tegelijk dus in ?©?©n mop: de antropomorfisatie van dieren ?©n het uiten van kinderlijke taal.

Het ergste is nog dat MSN en Breehah gewoon door onnozele (lees: onschuldige) kinderen wordt geuit, maar dat lolcat ook gebezigd wordt door grote groepen volwassenen.

Weg met lolcats dus. En wee het gebeente van elke collega die nog ?©?©n keer een lolcat naar me e-mailt.

Dit artikel is meer dan een jaar oud en daarom gearchiveerd.
- Reacties op dit artikel worden niet meer getoond.