De simulator is een onderdeel van de Software Developer Kit, en bootst een iPhone of iPad na op het scherm van de Mac.

Dus ik kan nu lekker iPadje spelen op de simulator. En ik moet zeggen: het is cool. Het is vet. Het is dope. Het is leip. Het is sick. Het is gruwelijk.

De browser is precies wat een browser moet zijn. Een adresbalk, een knopje voor bookmarks, en een knopje voor een nieuw scherm. Meer heb je niet nodig.

Websites renderen net zo goed als op Safari voor de Mac, maar mét de geneugten van pinch / dubbeltap om te zoomen en de eenvoud om in één keer een blok (DIV), kolom of paragraaf te selecteren en te kopiëren.

Nu ik met Safari heb gespeeld (mind you, naast foto's, instellingen en adresboek zit er verder niets op de simulator, geen iWork bijvoorbeeld) ben ik echt redelijk verbaasd over hoe vloeiend en prettig het allemaal werkt.

En dan te bedenken dat de simulator met de muis moet worden bediend (pinch met 2 vingers moet gedaan worden met ALT en de muis).

Het toetsenbord heeft een knopje om hem uit beeld te laten verdwijnen --wat de iPhone niet heeft-- en de toetsen kan je ingedrukt houden zodat bijvoorbeeld de ".com" knop kan veranderen in ".nl".

Of er lekker op te typen valt weet ik niet, de simulator is te gewoon te bedienen met het toetsenbord van de Mac zelf.

Ook al zit ik achter mijn computer en heb ik de iPad niet op schoot, dit voelt écht als het nieuwe computeren, en niet als "oh dit is gewoon een grote iPod touch". Voor mijn gevoel is de iPhone / iPod touch juist een friemelige, mobiele, primitieve mini-versie van de iPad.

De iPad is misschien iets minder makkelijk mee te nemen, maar je propt hem gewoon in je tas. Onderweg gebruik je de iPhone, op de bestemming (klant, werk, vakantie, visite) komt de iPad tevoorschijn.

Ja, ik wil een iPad. En wel nu.

Dit artikel is meer dan een jaar oud en daarom gearchiveerd.
- Reacties op dit artikel worden niet meer getoond.