Mijn ouders hebben weliswaar twee iMacs, maar die worden gebruikt voor Final Cut Express (Pa), e-mail (Ma) en foto's (Pa en Ma).

Pas sinds 2 jaar is er ADSL aanwezig in mijn ouderlijk huis, daarvoor was het nog gewoon inbellen met een modempje. Pas sinds enkele maanden zijn ze echt aan het internetten.

Internetten (dat wil zeggen met een browser naar websites gaan) is nieuw voor mijn ouders, die beide 70 zijn. Als kinderen ontdekken ze de wonderen (en ellende) van websites.

Omdat mijn moeder in haar leven en werk eigenlijk nooit met computers heeft gewerkt zijn de concepten van vensters, dock, klikken, dubbelklikken, menubalken, scrollen en schuiven eigenlijk maar irritant.

Het feit dat een applicatie een applicatie is, en dus geen onderdeel van het besturingssysteem doet er niet toe en is te abstract. Het feit dat een applicatie meerdere vensters en panelen kan hebben is overkill.

Eén website tegelijk. Geen tabs alsjeblieft, en Google moet meteen verschijnen, ook al hebben we een Google zoekvakje rechtsboven in Safari.

Iets downloaden of opslaan gebeurt op het bureaublad en daar blijft het voor eeuwig staan. Mapjes en de Finder? Nooit van gehoord.

Dat vertel allemaal ik niet om mijn lieve moeder belachelijk te maken. Het is een normale manier waarop normale mensen een computer ervaren. De fout ligt in het ontwerp van computersystemen en applicaties, die vaak veel te complex zijn omdat er nou eenmaal "features" in moeten zitten.

Bullshit, zegt Apple met de iPad.

Vensters? Weg ermee.
Bestandssysteem? Weg ermee.
Van alles tegelijk doen? Weg ermee.
Klikken met een muis? Weg ermee.
Dock of task-switcher? Weg ermee.
Scrollwiel? Weg ermee.

En dat is nou precies wat een normale computergebruiker nodig heeft.

Mam, nog een paar weekjes slapen en voor het eerst sinds de uitvinding van de computer komt er iets op de markt dat gewoon werkt.

Ik heb nu al voorpret.

Dit artikel is meer dan een jaar oud en daarom gearchiveerd.
- Reacties op dit artikel worden niet meer getoond.