Het nieuws is dat The App Genome Project een studie is naar 300.000 applicaties voor iPhone en Android waarbij men tot de conclusie komt dat veel gratis applicaties allerlei informatie van gebruikers verzamelen.

Volgens Lookout, het bedrijf dat de studie uitvoert, gebruiken ontwikkelaars speciale programmacode voor bijvoorbeeld het weergeven van advertenties, zonder dat men weet welke informatie er doorgespeeld wordt aan de adverteerders.

Bij de iPhone is de situatie nog rampzaliger dan op Android, zo is te zien in de voorlopige cijfers.

Nu heb ik met dit verhaal, dat er cool uitziet en sensationele conclusies heeft, enkele problemen.

Anti-virus
Ten eerste is Lookout, je had het al weer kunnen raden, gewoon een bedrijf dat antivirus software verkoopt voor Android, BlackBerry en Windows Mobile. Een "security" product dus, dat ondersteund moet worden met verhalen over de onveiligheid van mobiele telefoons, malware en andere ellende.

Een bange gebruiker koopt immers meer veiligheidsproducten dan een gebruiker die zelfverzekerd is.

Al die vermeende enge spyware in gratis apps moet straks natuulijk op een snelle manier verwijderd worden van je toestel, en daar kan je dan mooi de software van Lookout voor gebruiken.

Opvallend is dat Lookout geen iPhone versie kent. Maar dat is te verklaren: op de iPhone kan een applicatie namelijk helemaal geen toegang krijgen tot informatie van andere applicaties en kan deze al helemaal niet verwijderen.

Een virus- of malwarescanner op de iPhone kan helemaal niets, behalve zichzelf scannen. Dat komt door het veiligheidsmodel van het iOS.

Maar waarom betrekt Lookout dan óók de iPhone in het 'onderzoek'? Nou gewoon, omdat de gehele internationale pers het bericht dan keurig klakkeloos overneemt.

Bijkomend voordeel is dat bange iPhone-bezitters misschien wel overstappen naar Android en dan ook mooi de producten van Lookout kunnen gaan kopen.

Ook geeft het een keurige "neutrale" indruk dat Lookout óók een platform in het onderzoek betrekt, waarvoor men helemaal geen producten verkoopt. Een win-win-win situatie dus om de iPhone ook maar even te noemen.

Onderzoek
Ik kan helaas nergens vinden HOE Lookout het 'onderzoek' onder die 300.000 apps heeft uitgevoerd. Hoe weet men welke apps welke data doorgeven? Met welke methode is dit vastgesteld?

Volgens het officiele persbericht heeft Lookout een geautomatiseerd systeem dat "componenten van mobiele applicaties kan scannen".

Klinkt onmogelijk op het iOS, waar applicaties géén onderdelen van andere applicaties kunnen benaderen. Maar gelukkig combineert Lookout deze automatische analyse met
"kennis over problemen van het platform" om tot de genadeloze conclusies te komen.

Ach, hoe dat allemaal werkt interesseert redacties en lezers toch niet. Als er maar conclusies zijn zodat we weer lekker kunnen schreeuwen.

NU.nl schrijft dat applicaties "contactgegevens, foto’s, sms’jes en de geschiedenis van het internetgebruik" doorsturen naar geïnteresseerde partijen.

Op de iPhone is dat niet allemaal mogelijk; een applicatie kan bijvoorbeeld alleen bij de fotobibliotheek komen als de gebruiker zélf een foto of video uitkiest via de daarvoor bestemde picker van het iOS.

Ook kan een applicatie onmogelijk bij de geschiedenis van Safari komen. Toegang tot de SMS database is ook niet mogelijk. Dit alles wordt geblokkeerd door het iOS.

Een applicatie kan ook niet bij de kalender van de gebruiker komen. Het enige dat open staat voor gebruik door andere applicaties is het adresboek van de gebruiker.

Sensatie en leugens
Nu zeg ik niet dat er geen malware bestaat voor de iPhone, en ja, applicaties kunnen bij het adresboek van de gebruiker komen zonder dat de gebruiker dit weet.

Lookout zou best eens gelijk kunnen hebben dat er gratis applicaties in de App Store staan die iets doen met die gegevens dat ongewenst is.

Maar Lookout heeft last van gemengde belangen, laat niet zien hoe het onderzoek is uitgevoerd en hoe de conclusies zijn opgebouwd.

Wel laat men een mooie infographic zien waar alle gevaren op een rijtje staan.

Men zegt er niet bij dat de belhistorie, internethistorie, SMS-historie, e-mails en downloads op de iPhone helemaal niet door applicaties zijn op te vragen, terwijl deze wél allemaal prominent genoemd worden als gegevens waartoe apps toegang zouden hebben.

Het lijkt wel alsof Lookout de waarheid probeert te verdraaien zodat we allemaal bang worden... Ik noem dat leugens (althans op het iOS zonder jailbreak, over Android kan ik niet oordelen), en liegen mag niet.

Lookout stuurt deze leugens de wereld in met als doel de verkoop van "security" software voor Android, BlackBerry en Windows mobile.

Maar omdat iederen toch al weet dat die platforms niet veilig zijn neemt men de iPhone nog even mee zodat de Computable ook weer wat te schrijven heeft.

Ondertussen neem ik een bakje koffie en installeer ik nog wat gratis apps op mijn iPhone.

"Pas op! Voor de verhalen van Lookout," zou ik willen zeggen. Het zit eigenlijk al in de naam.

Dit artikel is meer dan een jaar oud en daarom gearchiveerd.
- Reacties op dit artikel worden niet meer getoond.