Via een PC-Privé project van mijn toenmalig werkgever kocht ik die eerste, gekleurde iMac. 3500 gulden bij de Primafoon, het was de tijd dat Apple nog duur was en niemand begreep waarom je het zou kopen.

Op afbetaling natuurlijk, met een flinke rente, zodat ik vijf jaar later nog aan het betalen was.

Ik wist wel wat een Mac was, omdat een kennis eens een beige G3 aan mij had gedemonstreerd, maar ik stond versteld toen ik de iMac voor het eerst aansloot.

Versteld
Versteld, omdat er geen floppy drive in zat. Versteld, omdat ik Logic kon draaien (destijds van Emagic) zonder dat het vastliep. Versteld, omdat ABN AMRO een speciaal programma had voor telebankieren. En dat allemaal nog onder Mac OS 9.

Dankzij Steve kon ik nu allemaal dingen doen die ik eerst niet kon. Ik maakte muziek en mooie brieven. En ik sleepte met iconen en bestanden, iets dat ik nog nooit had gedaan.

Hieruit kwamen twee albums en een videoclip, professioneel geproduceerd. Door mijzelf nota bene, de jongeling die eigenlijk altijd dacht dat hij niets kon.

Ik vond het alleen wel jammer dat ik geen Unix machine had. Op mijn oude PC, die stof stond te vergaren, experimenteerde ik met Minix. En daar kwam Steve weer. Hij besloot Mac OS 9 af te schaffen en te vervangen door Mac OS X, gebaseerd op Unix.

Alle traditionele Apple gebruikers gingen over de zeik, omdat het nieuwe systeem niet compatibel was met het oude. Ik was blij.

Fanboy
Ik, als verstokte C++ programmeur ging Objective-C leren en programmaatjes maken voor Mac OS X. Als klagende angry young man richtte ik computer-advies.nl op, een website (die niet meer van mij is maar nog wel het oude ontwerp heeft) waarop ik wilde laten zien hoe goed de Mac wel niet was.

Ik was opeens een fanboy geworden terwijl ik nooit in mijn leven een activist was geweest. Gewoon een beetje studeren, op de bank hangen en bier drinken.

Dankzij Steve ging ik mij uiten.

Klagen en nog eens klagen
Ik klaagde over alles wat PC en Windows was. Niet zo zeer omdat ik Apple's producten beter vond, maar meer omdat ik andere mensen zo dom vond dat ze dat niet inzagen.

MacOSX.nl kwam, waar ik redacteur werd. Ik vond de kwaliteit van de artikelen niet goed genoeg en richtte MacWereld.nl op. Omdat ik nog steeds veel te klagen had begon ik met KMAC Radio en Pliep.nl.

iPod
De iPod kwam en opeens merkten al mijn vrienden die nog nooit een Apple product hadden gezien hoe cool en handig het ding was.

Dankzij Steve is sinds de iPod het grootste deel van mijn vrienden en kennissen overgestapt op de Mac. Hierdoor werd ik zelf niet meer raar aangekeken met mijn Apple-liefde, én de compatibele hardware en software werd beter verkrijgbaar en goedkoper, simpelweg omdat meer mensen een Mac kochten.

iPhone
Dankzij Steve kwam toen de iPhone. Eindelijk een telefoon waar je iets mee kon. Voor het eerst in mijn leven ging ik een digitale agenda gebruiken, alle Palms en andere PDA's ten spijt, die ik had gekocht en naar de winkel had teruggebracht omdat het allemaal slechter functioneerde dan een papieren agenda.

Ik ging apps maken. Ik verkocht apps. Ik werd rijk van apps. Ik kocht een huis en een auto. Ik stopte met mijn baan en ging full time iPhone apps maken. Ik kocht weer een nieuwe auto.

De iPhone zette de wereld van mobiele telefoons, fabrikanten en providers op zijn kop. En die van mij.

iPad
Dankzij Steve kwam de iPad, en hoewel ik toen nog niet wist wat je met zo'n grote iPhone zou moeten, kocht ik hem, en opnieuw werd mijn leven op zijn kop gezet.

De iMac thuis werd afgeschaft. De MacBook (voor zaken op de bank bij de TV) ging stof vergaren, terwijl de iPad een zeer groot deel van het dagelijks leven ging beheersen.

Ik voelde me weer heel even de vroegere student die aan mensen moest uitleggen wat je er nou precies aan had, aan die rare Apple-dingen. Maar dat ging snel weg, omdat de iPad razendsnel bekend en populair werd in mijn omgeving.

Dankzij Steve
Vier jaar geleden waren er nog geen iPhone en iPad en had ik NOOIT kunnen bedenken dat ik ooit nog eens een eigen bedrijf zou hebben en mijn baan zou kunnen opzeggen.

Ik had NOOIT kunnen bedenken dat ik een kantoor zou gaan huren en dat daarnaast een kantoor zou zijn waar vormgeefster Phuong Do zou zitten, waarmee ik nu samen gestart ben met LayerGloss.nl, een bedrijf dat exclusief gericht is op publiceren op de iPad.

Dankzij Steve weet ik dat ik niet de enige ben die altijd maar zit te zeiken dat iets niet goed genoeg is. En dat dat niet fout is, maar ook tot mooie resultaten kan leiden.

Dankzij Steve weet ik dat eigenwijs moet zijn en gewoon moet doen wat anderen afraden, zolang ik er zelf maar in geloof.

Dood
Steve is dood. Lang leve Steve! In mijzelf en in miljoenen harten over de hele wereld.

Ik was altijd nog van plan om naar Cupertino af te reizen en hem eens te ontmoeten. Dit plan valt nu in duigen. Maar dat is niet erg. Steve leeft voort in mijn werk, mijn leven, mijn gedrag en mijn gevoel. Nu ik er bij stil sta nog meer dan ik dacht.

Dank je wel Steve!